Η Αγία Βαρβάρα έζησε από το 245 ως το 305 μ.Χ. Οι γονείς της ήταν ειδωλολάτρες, ενώ η Βαρβάρα ασπάστηκε το Χριστιανισμό. Στην προσπάθεια να τη μεταπείσουν, ακόμη και οι γονείς της την υπέβαλαν σε πολλά βασανιστήρια. Αυτή όμως δεν υποχώρησε και δεν αρνήθηκε την πίστη της. Όταν η μητέρα της πέθανε, ο πατέρας της την έκλεισε σ? έναν πύργο, για να μην έχει επαφή με τον έξω κόσμο και τη βασάνιζε, μέχρι που η Βαρβάρα έβγαλε σπυριά σε όλο το σώμα της. Τότε, την έριξε σ? ένα καζάνι με βραστό νερό για να καεί. Δεν κάηκε όμως και από θαύμα τα σπυριά της χάθηκαν.
Γι? αυτό βράζουμε τη “βαρβάρα” για να προστατεύει η Αγία τα πρόσωπα, κυρίως των παιδιών, από τις δυσμορφίες της ιλαράς. Επειδή όλη η περιουσία της Αγίας Βαρβάρας είχε μοιραστεί ολόκληρη στους φτωχούς, συνηθίζεται σήμερα οι νοικοκυρές που κάνουν «βαρβάρα» να τη μοιράζουν σε τρία τουλάχιστον σπίτια.
Το τέλος της Αγίας ήρθε από τον ίδιο τον πατέρα της, που την αποκεφάλισε. Ο Θεός όμως τον τιμώρησε κεραυνοβολώντας τον. Γι’ αυτό και η Αγία Βαρβάρα, θεωρείται προστάτιδα του “Πυροβολικού” στο στρατό μας.
Η παράδοση λέει…
Μια εκδοχή αναφέρει ότι, στα χρόνια της τουρκοκρατίας, οι Τούρκοι ήθελαν να αφανίσουν το χριστιανικό πληθυσμό. Ανάγκαζαν τους φουρνάρηδες να βάζουν μέσα στο ψωμί δηλητήριο. Η Αγία Βαρβάρα τότε, εμφανίστηκε στο όνειρο ενός πιστού και του συμβούλεψε να μη αγοράζουν για τρεις ημέρες ψωμί, αλλά να βράζουν και να τρώνε ό,τι καρπούς είχαν στο σπίτι. Έτσι κι έγινε. Το φαγητό τους ήταν όπως η σημερινή βαρβάρα.
Η Αγία Βαρβάρα, θεωρείται προστάτιδα της υγείας των ανθρώπων, των ζώων και φυτών. Γι’ αυτό οι νοικοκυρές μοιράζουν τη “βαρβάρα” όχι μόνο στους ανθρώπους, αλλά και στα ζώα του σπιτιού και στα χωράφια.
Η Εκκλησία μας γιορτάζει τη μνήμη της Αγίας Βαρβάρας στις 4 Δεκεμβρίου, που είναι και η ημέρα του μαρτυρίου της.